• Home-Slider1
  • Home-Slider2
Home-Slider11 Home-Slider22

  کاربر گرامی

لطفا از این قسمت از سایت جهت طرح سئوال استفاده نفرمائید چهت طرح سئوال اینجا را کلیک کنید.
جزئیات مقاله
اصلاح عوارض عمل جراحی هیپوسپادیاس قبلی

هیپوسپادیاس به معنی باز شدن سوراخ مجرای ادرار در محلی پائین تر از محل اولیه می باشد. این محل جدید هر نقطه ای در سطح تحتانی آلت تناسلی می تواند باشد. هر قدر محل سوراخ مجرای ادرار پائین تر قرار گیرد، بیماری شدیدتر و اصلاح جراحی آن مشکل تر خواهد بود.


هیپوسپادیاس به معنی باز شدن سوراخ مجرای ادرار در محلی پائین تر از محل اولیه می باشد. این محل جدید هر نقطه ای در سطح تحتانی آلت تناسلی می تواند باشد. هر قدر محل سوراخ مجرای ادرار پائین تر قرار گیرد، بیماری شدیدتر و اصلاح جراحی آن مشکل تر خواهد بود.

هیپوسپادیاس یک بیماری مادرزادی ناخوشایند می باشد که در دوران کودکی سبب استرس و اضطراب والدین و در سنین پس از بلوغ سبب استرس خود فرد نیز می شود. بیماری هیپوسپادیاس را برحسب شدت آن به درجات مختلف تقسیم می کنند، آنچه که فهم آن برای عامه مردم ساده است به شکل زیر می باشد:

1. هیپوسپادیاس خفیف: که در آن سوراخ مجرای ادرار پائین تر از محل طبیعی بر روی کلاهک آلت تناسلی و یا درست در زیر کلاهک آلت تناسلی باز می شود.

2. هیپوسپادیاس متوسط: که در آن سوراخ مجرای ادرار ما بین وسط آلت تناسلی و کلاهک آلت تناسلی قرار دارد.

3. هیپوسپادیاس شدید: که در آن سوراخ مجرای ادرار پائین تر از وسط آلت تناسلی باز می شود.

هر قدر شدت هیپوسپادیاس بیشتر باشد، ترمیم جراحی آن مشکل تر می شود. برای ترمیم جراحی هر نوع هیپوسپادیاس روشهای جراحی مختلفی ابداع شده اند، جراح با گذشت زمان در چند مورد از این روشها تبحر پیدا کرده و آنرا برای بیماران خود انجام می دهد. گاها برای اصلاح کامل هیپوسپادیاس نیاز به چند مرحله عمل جراحی است. هیپوسپادیاس معمولا همراه با کجی آلت تناسلی بطرف پائین است، علت آن اختلال در تکامل آلت تناسلی می باشد. در موارد شدید کجی و هیپوسپادیاس، لازم است که ابتدا در یک مرحله کجی آلت تناسلی با آزاد کردن چسبندگیها اصلاح شود و پس از آن معمولا سوراخ مجرای ادرار پائین تر رفته و شدت واقعی هیپوسپادیاس مشخص می شود. مثلا اگر سوراخ مجرای ادرار در وسط قسمت تحتانی آلت تناسلی قرار داشت پس از آزاد کردن چسبندگیها و اصلاح کجی آلت تناسلی پائین تر رفته و در محل اتصال کیسه بیضه به آلت تناسلی قرار می گیرد.

از هر روشی که استفاده شود، در هر شدت از بیماری هیپوسپادیاس یک تعداد عوارضی پس از عمل ممکن است ایجاد شوند، هر قدر تجربه جراح بیشتر باشد و از تکنیکهای مناسب استفاده شود، میزان عوارض کمتر خواهد بود، ولی باید متذکر شد که عمل جراحی هیپوسپادیاس در دست بهترین جراحان نیز دارای عوارض بوده و آنها جزئی از عوارض ترمیم جراحی هیپوسپادیاس می باشند.

مهمترین عوارضی که پس از اصلاح جراحی هیپوسپادیاس ایجاد می شوند به قرار زیر هستند:

·         فیستول اداری: در بیماری هیپوسپادیاس یک تکه از مجرای ادرار بصورت مادرزادی تشکیل نمی شود، طول این تکه برحسب شدت بیماری متفاوت است و جراح باید آنرا که بصورت لوله خواهد بود برای بیمار درست کند. گاها یک نقطه از این لوله به پوست باز می شود و ادرار از آن خارج می شود. اندازه این فیستول از نوک سوزن تا چند میلی متر متفاوت است و باید در زمان مناسب اصلاح شود. گاها بیش از یک عدد فیستول ادراری ایجاد می شود.

·         تنگی سوراخ مجرای ادرار تازه شده

·         باز شدن کامل زخم که در آن ترمیم هیپوسپادیاس با شکست کامل روبرو می شود.

·         در هیپوسپادیاس شدید باید برای بیمار با جراحی ترمیمی کلاهک آلت تناسلی درست کرد، گاها ترمیم مجرای ادرار بصورت کامل انجام می شود و فقط این کلاهک تازه درست شده از هم می پاشد.

·         کجی آلت تناسلی

·         چسبندگی آلت به کیسه بیضه

·         ترمیم ناقص هیپوسپادیاس مثلا یک سوم آن اصلاح می شود و بقیه باقی می ماند.

·         خونریزی

·         تشکیل هماتوم یا لخته خونی

·         تورم و عفونت محل زخم

·         انسداد ادراری

·         چسبندگی شدید ما بین کلاهک و تنه آلت تناسلی

·         ظاهر نامناسب آلت تناسلی: هر قدر شدت هیپوسپادیاس بیشتر باشد ظاهر آلت تناسلی پس از ترمیم نامناسب تر خواهد بود. خوانندگان محترم باید بدانند که در هیپوسپادیاس شدید هیچوقت آلت تناسلی شکل طبیعی بخود نمی گیرد ولی جراح حداکثر سعی خود را می کند که ظاهر آلت تناسلی به طبیعی نزدیک تر شود.

عمل جراحی هیپوسپادیاس عوارض دیگری نیز دارد ولی مهمترینها همان مواردی بودند که در بالا ذکر شدند. در هیپوسپادیاسهای شدید معمولا بیمار پس از ترمیم جراحی چند تا از عوارض فوق را دارد و جراح تصمیصم می گیرد که کدام و کی اصلاح شود. هر قدر تعداد عملهای جراحی قبلی بیشتر باشند، احتمال موفقیت ترمیم آنها با جراحی مجدد کمتر می شود. مثلا در بیماری که فیستول ادراری سه بار قبلا با جراحی اصلاح شده ولی برطرف نشده است، احتمال اینکه با جراحی مجدد بهبود یابد فقط 30 درصد است. اعمال جراحی مکرر سبب از بین رفتن بافت سالم و ایجاد بافت بدون عروق (اسکار) می شود. گاها ترمیم عوارض جراحی ناشی از اصلاح هیپوسپادیاس از خود عمل جراحی اولیه مشکل تر است، بنابراین باید حداکثر تلاش را نمود که میزان عوارض به حداقل کاهش یابند.

در اصلاح جراحی عوارض ترمیم هیپوسپادیاس باید موارد زیر در نظر گرفته شوند:

·         موعد مناسب اصلاح: باید مدت زمان مناسبی از عمل جراحی قبلی گذشته باشد و گرنه عمل جراحی با شکست مواجه می شود. معمولا لازم است شش ماه منتظر شد، ولی بر حسب نظر جراح این مدت زمان می تواند کمتر یا بیشتر باشد.

·         اصلاح یک یا چند عارضه در یک جلسه: گاها دیده می شود که بیمار دارای چند عارضه مثلا فیستول ادراری، تنگی مجرا و چسبندگی شدید است. بر حسب شرایط بالینی جراح تصمیم می گیرد که اولویت ترمیم با کدامیک از عوارض است و گاها می توان تمام عوارض را در یک جلسه اصلاح کرد.

·         استفاده از بافتهای دیگر: در بعضی موارد در محل عارضه بافت سالم وجود ندارد و باید از محلی دیگر از بدن بافت سالم به ناحیه آلت تناسلی منتقل شود. جهت ایجاد لوله مجرای ادرار از بافتهائی که بیشتر استفاده می شود، مخاط دهان است.

·         عمل جراحی زیبائی یا ترمیمی: در موارد متعددی هدف از ترمیم هیپوسپادیاس حاصل شده است و عارضه ای وجود ندارد، ولی آلت تناسلی ایجاد شده بد شکل و نامناسب است. در این موارد باید با احتیاط زیاد عمل کرد چون ممکن است عمل جراحی ترمیمی زیبائی عمل جراحی اصلاح قبلی هیپوسپادیاس را به مخاطره اندازد. مجرای ادراری که در این بیماران ایجاد می شود همان قوام مجرای ادرار طبیعی را ندارد و به راحتی دچار پارگی و عوارض بعدی می شود.

اولین عمل جراحی برای ترمیم هیپوسپادیاس مهمترین عمل است، انتخاب زمان مناسب جراحی، تکنیک مناسب و تبحر جراح، از نکات بسیار مهم هستند. نکات ریز ولی بسیار مهمی در ترمیم هیپوسپادیاس وجود دارند که زمان آنها را به جراحی می آموزد. در پایان ترمیم جراحی هیپوسپادیاس معمولا یک یا دو سوند ادراری در مجرای ادرار و از روی شکم در داخل مثانه قرار می گیرند، این سوندها ظریف بوده و برای موفقیت عمل جراحی حیاتی هستند. این سوندها معمولا 14-10 روز پس از عمل جراحی باید باشند، کودکانیکه بسیار بی قرار و ناآرم هستند، و با عرض پوزش در بعضی کودکانیکه لوس بار آورده شده اند، این خطر وجود دارد که این سوندها کشیده شده و از محل خارج شوند. اختلال در کار این سوندها مترادف با شکست عمل جراحی خواهد بود. بنده شخصا در کودکانیکه ناآرام و بی قراری شدید دارند، ترمیم عمل جراحی را تا سنین بالاتر به تاخیر می اندازم.

Hypospadias Repair Complications.pdf

 

 

 

 

 

print



rating
  نظرات

نظری وجود ندارد.

نام
ایمیل
وب سایت
عنوان
نظر
تصویر کد امنیتی :
وارد نمودن کد
دسترسی سریع



با ما در شبکه های اجتماعی

FacebookSocial-Network-Twitter-iconInstagram-Icongoogle_plus2icon-youtubelinkedin

سئوالات خود را اینجا مطرح نمائید

کانال تلگرام بیماریهای ارولوژی:
https://telegram.me/drsafarinejad
کانال تلگرام مخصوص زگیل تناسلی:
https://telegram.me/zegiltanasolidrsafarinejad
کانال تلگرام مخصوص باروری و ناباروری:
https://telegram.me/nabarvaridrsafarinejad
کانال تلگرام مخصوص سلامت جنسی:
https://telegram.me/salamatjensidrsafarineja
  کانال تلگرام مخصوص ترانسها :

https://t.me/Iraniantransgender